25 Şubat 2009 Çarşamba

Ömr-ü İbrahim ...

Hayat ne kadar zordur diye başlayan cümlelerde hep hayat isyan,hayata şikayet, hayata küfür,hayat özlem yada hayata dair bir çok şey bulmak mümkündür. Ama genelde bilinmezki hayat dediğimiz şey aslında kazandığımız yada kaybettiğimiz ve beraber yaşadığımız insanlar ve bu insanların davranışlarıdır.İşte 2009 yılının insanlarının benım hayatıma sunduğu bir güzellikten bir değerden ve tanıdığım için çok mutlu olduğum bir hayat hediyesinden bahsetmek istiyorum ...
Evet bu hayat hediyesini her seferinde ne kadar tatlı,akıllı,zeki,kültürlü olduğunu dile getirsemde aramızda bir takım farkların olduğunuda ekledim tabi ve bu farkları benden yazılı olarak isteyince de aldım kalemimi (klavyemi) elime başladım düşündüklerimi buraya yazmaya...
Ben İbrahim beni tanıyorsun yada tanımaya devam ediyorsun işte....
Ama sen ömür ???
Sen bence hayat dediğimiz olguyu bilen ve ona göre yaşamayı öğrenmiş ve keşke öğrenmeseydim diyen, hayat ve ınsanlara dair seni etkıleyen her olayda karşı durabilmiş ve keşke durmasaydım dıyen,mutluluğu yüreğinde her an hazır bulunan, her an herşeyı yapabılır mesajı veren fakat kendı içinde bır tutuculuğu olan, hassas; hemde öyle bir hassas olan ki her insana tavsıyelerde bulunan ve bunu sevgı ıle ve onem verdığını hissettırerek yapan ve vakur gorunumunde binbir şekerlik olan pamuklara sarılmış kalbi olan cici bir bayansın...
Gelelim aramızdaki o farka...
O fark madde ile ölçülemeyen ama hissedilebilen bir fark. Şöyle ki; sadece henüz birbirimizi iyi tanımıyoruz ve hayat aynı yerlerdenbakmıyoruz çünkü sen; hayata benim baktığım yerden bakalı çok olmuş... Şimdilik bu kadaaar ....

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder